ಸುಂದರಬನ!

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಸುಂದರಬನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೋಡಲೇಬೇಕು. ಅಷ್ಟೊಂದು ನಯನ ಮನೋಹರ ಈ ಅರಣ್ಯ! ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ಅಥವಾ ಸುಂದರಬನ ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮ್ಯಾಂಗ್ರೋವ್ ಅರಣ್ಯ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಹೊರಳಿಸಿದರೂ ಅಚ್ಚಹಸಿರೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಗಂಗಾ ನದಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುವ ಮುಖಜ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರಬನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸಾಗರದಂಚಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಸುಂದರಬನದ  ಒಟ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣ 10 ಸಾವಿರ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ಬನದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ  ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರೆ, ಶೇ.40ರಷ್ಟು ಅರಣ್ಯ ಮಾತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿದೆ. ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ಯುನೆಸ್ಕೋದ ವಿಶ್ವ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಾಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸುಂದರಬನದ ಅರ್ಥ ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಸುಂದರಿ ಮರಗಳಿಂದ ಈ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಬಂಗಾಳ ಹುಲಿಗಳ ತವರು:
ಸುಂದರಬನವು ಅತಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಡಲ್ಗಾಲುವೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಜತೆಗೆ ಬಂಗಾಳ ಹುಲಿಗಳ ತವರು. ಜಿಂಕೆ, ಮೊಸಳೆ, ಉರಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತುಹಲವು ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 500 ಹುಲಿಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪಾರ್ಕ್ ಅನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹುಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿತ  ಅರಣ್ಯ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ.


ಬೋಟ್ನಲ್ಲಿ ಸಫಾರಿ
ಭಾರತದ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ಅರಣ್ಯ 4000 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ಯಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದು, 54 ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ದ್ವೀಪ ಸಮೂಹಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಮ್ಯಾಂಗ್ರೋವ್ ಅರಣ್ಯಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪು ನೀರನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ಅರಸರು ಸುಂದರಬನವನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. 1757ರಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಟ ಆಲಂಗೀರನಿಂದ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಸುಂದರಬನವನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆಯಿತು. ಮುಂದೆ 1860ರಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿ ಸುಂದರಬನದ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ನಿರ್ವಹಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಉಳಿದ ಸಫಾರಿಗಳಂತಲ್ಲದೇ, ಬೋಟ್ ಮತ್ತು ಫೆರ್ರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಫಾರಿಯ ಆನಂದವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.

ಅತಿದೊಡ್ಡ ನದಿಮುಖಜ ಭೂಮಿ:
ಸುಂದರಬನ ಹಿನ್ನೀರಿನ ಮೀನುಗಾರಿಕೆಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಸುಮಾರು 50 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೀನು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮೀನು ಉತ್ಪಾದನಾ ಮಂಡಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಸುಂದರಬನ ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನದಿ ಮುಖಜಭೂಮಿ ಭೂಮಿ ಕೂಡ ಹೌದು. ಗಂಗಾ  ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನದಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡುವ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಬಂಗಾಳ ನಡುಗಡ್ಡೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ. 1330 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ಯಷ್ಟು ನದಿ ಮುಖಜಭೂಮಿಯನ್ನು ಈ ಪ್ರದೇಶ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಸುಂದರಬನದಲ್ಲಿ 245 ಸಸ್ಯವಂಶಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ 334 ತಳಿಗಳ ಮರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸುಂದರಬನವನ್ನು ತೇವಭರಿತ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಕಾಡೆಂದು ವrniಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಂದರಬನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿವೈವಿಧ್ಯ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ. ಬಂಗಾಳದ ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಡಾಲ್ಫಿನ್ಗಳು ಬಲು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ವನ್ಯಧಾಮಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಬೇಟೆ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ  ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರ ಸ್ವರ್ಗ
ಸುಂದರಬನ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರ ಸ್ವರ್ಗ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹಲವಾರು ವಲಸೆ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಸುಂದರ್ಬನ್ಸ್ ಅರಣ್ಯ ಆಶ್ರಯ ತಾಣವಾಗಿದೆ. ಹಳದಿ ದಾಸರಿ ಹಕ್ಕಿ, ವುಡ್ ಸ್ಯಾಂಡ್ಪೈಪರ್, ಯುರೇಷಿಯನ್ ಗೋಲ್ಡ್ ಒರಿಯೋಲ್ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ  ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವುದೇ ಒಂದು ರೋಚಕ ಅನುಭವ. ಸುಂದರಬನದಲ್ಲಿ ಸರೀಸೃಪಗಳು ಹೇರಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸುಂದರಬನದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಾಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ. ನದಿಯ ದಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮೊಸಳೆಗಳು ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಹೊಂಚುಹಾಕುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಉರುಳಲ್ಲ ಈ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆ

ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎಂಥವರಿಗೂ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇನಾದರೂ ಉರುಳಿದರೆ ಎಂಬ ಭಯ. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲೊಂದು ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡದೇ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದೆ! ಅದೂ ಅಂತಿಂಥ ಬಂಡೆಯಲ್ಲ. 20 ಅಡಿ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು 5 ಮೀಟರ್ ಅಗಲವಾಗಿರುವ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆ. ಈ ಬಂಡೆ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂತಿರುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದು ಇಂದಿಗೂ ನಿಗೂಢ. 

 

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಉಂಡೆ:
ಈ ಬಂಡೆ ಇರುವುದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾಂಚಿಪುರಂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳ ಮಹಾಬಲಿಪುರಂನಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ 250 ಟನ್ ತೂಕದ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಯೊಂದು ಕದಲದೇ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದೆ. ಅದೂ 1200 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುದೀರ್ಘ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಂಡೆ ಎಂತಹ ಮಳೆ, ಗಾಳಿಗೂ ಜಗ್ಗದೇ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಕಾರಣ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಈ ಬಂಡೆಗೆ ತಮಿಳಿನ ಮೂಲ ಹೆಸರು "ವಾಣಿರೈ ಕಲ್". ಅಂದರೆ ಆಕಾಶ ದೇವತೆಯ ಬಂಡೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಿದೆ.

ಇದೊಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಚನೆಯೇ?
ಈ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆ ನೋಡಲು ಗೋಲಾಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು, ತಳದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಪಲ್ಪವೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಬಂಡೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಉಂಡೆ ಎಂದೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗಳಿಸಿದೆ. ಹಿಂದು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆಯೇ ಇದೆ. ಕೆಲವರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ ಇದೊಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಚನೆ. ಆದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ರಭಸದ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಪ್ರವಾಹ ಬಂದರೂ ಭೂ ರಚನೆ ಬಂಡೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕೆ  ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಆಗಿದ್ದೇ ಆದರೆ, ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬಂಡೆಗಳು ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ,  ಸುತ್ತಲೆಲ್ಲಾ ಬೋಳಾದ ಗುಡ್ಡಗಳಿವೆ. ಇದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಚನೆಯಲ್ಲ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಅಲ್ಲಿ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದಾದರೆ, 250 ಟನ್ ಭಾರದ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಧುನಿಕ ಕ್ರೇನ್ಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಬಹುದು.

ಕೇವಲ 4 ಅಡಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ
ಇನ್ನು ಈ ಬಂಡೆ ಕೇವಲ 4 ಅಡಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಂಡೆ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಏನೂ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಬಂಡೆ ಇರುವುದು ಇಳಿಜಾರಿರುವ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ. ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದಲೂ ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಾತ್ರದ ಬಂಡೆಯನ್ನು 4 ಪಾಯದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.  ಒಮ್ಮೆ  ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಚಂಡು ಇಟ್ಟರೂ ವೇಗವಾಗಿ ಉರುಳಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು 250 ಟನ್ ಭಾರದ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟರೆ ಉರುಳಿ ಹೋಗದೇ ಇರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು.

ಏಳು ಆನೆಗಳು ಎಳೆದರೂ ಉರುಳಲಿಲ್ಲ!
1908ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಗವರ್ನರ್ ಆರ್ಥರ್ ಲಾವ್ಲಿ, ಈ ಬಂಡೆ ಹೀಗೆಯ ಇದ್ದರೆ  ಜನರಿಗೆ ಅಪಾಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು  ಅದನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ  ಏಳು ಆನೆಗಳನ್ನು ಬಂಡೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ  ಎಳೆಸುವ ಯತ್ನ  ಮಾಡಲಾಯಿತು.  ಆದರೆ, ಬಂಡೆ ಒಂದಿಚೂ ಕದಲಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಗವರ್ನರ್ ಬಂಡೆಯನ್ನು  ಉರುಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು. ಪಲ್ಲವ ದೊರೆ ನರಸಿಂಹವರ್ವನ್ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿ ಬಂಡೆ ಪಲ್ಲವರ  ಕಾಲ (7ನೇ ಶತಮಾನ)ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪೂರ್ವದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಆ ಬಂಡೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು ಹೇಗೆ?  ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಮಹಾಬಲಿಪುರಂಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಈ ಬಂಡೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಕೆಳಗಡೆ ನಿಂತು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.  

ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಅಂದರಂತೂ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಇನ್ನು ಚಾಕೊಲೇಟ್ನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಗುಡ್ಡವೇ ಇದ್ದರೆ ಏನಾದೀತು! ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬೇಡಿ ಈ ಗುಡ್ಡವನ್ನು ಚಾಕೊಲೇಟ್ನಿಂದ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಗುಡ್ಡಗಳು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಗುಂಡಗೆ, ಗೋಳಾಕಾರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳಿಗೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ಇರುವುದು ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ಸ್ನ ಬೊಹೊಲ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ನೈಸಗರ್ಗಿಕವಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡಿವೆ. ಮಾನವನಿರ್ಮಿತ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಂಬುವುದೇ ಕಷ್ಟ. 

ಹೆಸರು ಬಂದಿದ್ದು ಹೇಗೆ?
ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ಬೊಹೊಲ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಭೂರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸುಮಾರು 50 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ  1268ರಿಂದ 1776 ಗೋಲಾಕಾರದ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ವರ್ಷದ ಬಹುತೇಕ ಸಮಯ ಹಸುರಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಬೇಸಿಗೆಯ ವೇಳೆ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿನ ಹುಲ್ಲುಗಳು ಒಣಗಿ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ. ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಯಾರೋ ಚಾಕೊಲೇಟ್ಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡೆಹಾಕಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

ಗುಡ್ಡಗಳು ನಿಮರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?
ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ಅಷ್ಟೇನೂ ಎತ್ತರವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಎತ್ತರ 150ರಿಂದ 400 ಅಡಿಗಳು. ಗುಡ್ಡಗಳ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ 98ರಿಂದ 160 ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ದೂರದಿಂದ ನೋಡಲು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಬೊಹೊಲ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಸಗಬಯನ್, ಕಮರ್ೆನ್, ಬಟುವಾನ್ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಗುಡ್ಡ 390 ಅಡಿಗಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಭೂಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಗಡ್ಡಕ್ಕೆ ಮೊಗೊಟೆ (ಗೋಳಾಕಾರದ ರಚನೆ)ಗಳು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಗುಡ್ಡಗಳು ನಿಮರ್ಮಾಣವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭೂ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸತತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ: ಹವಳದ ದಂಡೆಗಳು ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದಾಗ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಪದರದ ಸ್ಥಳಾಂತರದಿಂದಾಗಿ ಗುಡ್ಡಗಳು ರೂಪಗೊಂಡವು. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಳಿಂದ ಗಾಳಿಯ ರಭಸ ಮತ್ತು ಸವೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಗುಡ್ಡಗಳು ಗೋಳಾಕಾರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಪಡೆದುವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ಕಸರ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವು ಸುಣ್ಣಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂದು ಮಿಶ್ರಿತ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯ ಸವೆತದಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರಚನೆಯ ಗುಡ್ಡಗಳು ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿವೆ ಎನ್ನುವ ಇನ್ನೊಂದು ವಾದವೂ ಇದೆ. ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಈ ಗುಡ್ಡಗಳು ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿವೆ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವೂ ಇದೆ.

ದಂತೆಕತೆಗೂ ಹೆಸರುವಾಸಿ
ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳು ಉಗಮವಾದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಹಲವಾರು ದಂತ ಕತೆಗಳಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಕತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಆರ್ಗೋ ಹೆಸರಿನ ಅಸುರನೊಬ್ಬ, ಮನುಷ್ಯ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಕೆ ಸಾವಿನ ಬಳಿಕ ಆತ ಸುರಿಸಿದ ಕಣ್ಣೀರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತಂತೆ.

ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣ
ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಹಿಲ್ಸ್ ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣವಾಗಿದ್ದು, ಯುನೆಸ್ಕೋದ ವಿಶ್ವ ಪಾರಂಪರಿಕ ತಾಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಗುಡ್ಡಗಳ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.

ಮೊಸಳೆಗಳೇಕೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ?

ಒಮ್ಮೆ ಮೊಸಳೆಯ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಬಲಿಷ್ಠ ದವಡೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಕೋಲು ಮುರಿದಂತೆ ತುಂಡು ತುಂಡು ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ವಿವಿಧೆಡೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಮೊಸಳೆಗಳ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಲುಕುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಶಾರ್ಕ್ಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೊಸಳೆ ದಾಳಿಗಳಿಂದೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ!  

 

ಆದರೆ, ಮಸಳೆಗಳು ಮಾನವರ ಮೇಲೆಯೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕಾದು ಕುಳಿತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇಟೆಯಾಡಿ ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಕೊಂಡು ಕಾದುಕುಳಿತಿರುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ನದಿಯ ದಂಡೆಗೆ ಬಂದರೆ, ಅದರ ಕೆಲಸ ಅರ್ಧ ಮುಗಿದಂತೆ. ಬೇಟೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೆಲದ ಮೇಲೂ ಅವು ಎಗರಿ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸಬಲ್ಲವು. ಒಂದುವೇಳೆ ಬೇಟೆ ದುರಾದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವು ಕಿಂತಿತ್ತೂ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ವರದಿಯೊಂದರೆ  ಪ್ರಕಾರ ಆಫ್ರಿಕಾವೊಂದರಲ್ಲಿಯೇ ಮೊಸಳೆಗಳ ದಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ನೂರಾರು ಜನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸಣ್ಣ ಸಮುದಾಯ ಇರುವ ದುರ್ಗಮಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆಗಳ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆದರೆ ಅವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೂರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಥವಾ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ದಾಳಿಗಳು ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಶಾಕರ್್ ದಾಳಿಗಳೇ ಮಾಧ್ಯಮಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳತ್ತವೆ.

ರಕ್ತ ಬಿಸಿಯಾದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ!
ಮೊಸಳೆಗಳು ಕೆಲವೊಂದು ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಮಳೆಗಾಲದ ಸಮಯ, ಉಷ್ಣಾಂಶ ಏರಿಕೆಯಾದಾಗ, ಮರಿ ಮಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆ ದಾಳಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಮತ್ತು ಮಾಚರ್್ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಹೆಚ್ಚು. ಮೊಸಳೆಗಳು ತಂಪು ರಕ್ತದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಬಿಸಿಲು ನೆತ್ತಿಗೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಕ್ರಮಣ ಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಮೊಸಳೆಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಜಾಸ್ತಿ
ನದಿಯಲ್ಲಿ ಈಜಾಡಲು ತೆರಳಿದ್ದಾಗ ವಯಸ್ಕರಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಬಾಲಕರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಸಳೆಗಳು ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಬೇಟೆ ಚಿಕ್ಕದಾದಷ್ಟು ಹಿಡಿದುತಿನ್ನಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿರುವ ವೇಳೆ ಪುರುಷರು ಮೊಸಳೆಗಳ ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಾರೆ. ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟುವಾಗ, ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ನದಿಗೆ ಇಳಿದಾಗ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಮೊಸಳೆಗಳು ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸುತ್ತವೆ.

ಪಾರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?
ಮೊಸಳೆಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೆ,  ದಾಳಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸದ್ದು-ಗದ್ದಲ ಮಾಡಿ ಮೊಸಳೆಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಜನರು ಪದೇ  ಪದೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮೊಸಳೆಗಳು ಹದರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವು ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಮೊಸಳೆಗಳು ಬಾಯಿಹಾಕಿದರೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತೇ ಸರಿ. ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮೊಸಳೆಗಳ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೈ ಬೆರಳನ್ನು ಹಾಕಿದರೆ ಅಥವಾ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದಿದರೆ ಎನಾದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಹುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮೊಸಳೆಯ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರಿ ಎಂದಾದರೆ ಅವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಜನರಿಂದ ಮೊಸಳೆಗಳ ಹತ್ಯೆ:
ಕಳವಳದ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ ಇಂದು ಮೊಸಳೆಗಳ ಅನೇಕ ಜಾತಿಗಳು ಅಳಿವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿವೆ. ಕಾಣೆಯಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೊಸಳೆಗಳೇ ತಿಂದಿವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಜನರು ಮೊಸಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ಅವುಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯೇತಿ ಎಂಬ ಹಿಮಮಾನವ!?

ಮಂಗನಿಂದ ಮಾನವ ರೂಪಗೊಂಡ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇತಿಹಾಸ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದೇರೀತಿ ಹಿಮಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಮಂಗಮಾನವ ಅಥವಾ ಹಿಮಮಾನವರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಇದೆ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹಿಮ ಮಾನವ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಸುದ್ದಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ.ಪೂರ್ವ 3ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ದೈತ್ಯ ಹಿಮ ಮಾನವನ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

 ಯೇತಿ ಅಥವಾ ತುಂಬು ಕೂದಲಿನ ಹಿಮಮಾನವ ಆದಿವಾಸಿ ಪ್ರಾಣಿ ನೇಪಾಳ ಮತ್ತು ಟಿಬೆಟಿನ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಂಗಮಾನವ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಪ್ರಾಣಿಯು ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕತೆಗಳ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಈ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಯೇತಿ ಮತ್ತು ಮೆಹ್- ತೆಕ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.  ಆದರೆ, ಇದುವರೆಗೂ ಹಿಮ ಮಾನವನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಖರವಾದ ಆಧಾರಗಳು ಲಭಿಸಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಕುರಿತಾದ ದಂತೆ ಕಥೆಯೊಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ...
ಯೇತಿ ಅಥವಾ ಹಿಮ ಮಾನವನ ಹುಡುಕಾಟ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಸಿಂಧು ಕಣಿವೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಶ.ಪೂರ್ವ 326ರಲ್ಲಿ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದ. ದೈತ್ಯ ಯೇತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ತನಗೊಂದು ಯೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ಆದರೆ, ಎತ್ತರದ ಹಿಮ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೆಳ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತಂದರೆ ಸುತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಯೇತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳಿದ್ದರಂತೆ. 
ಯೇತಿಗಳಿಗೆ ಹಿಮ ಮಾನವ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದ್ದು 1921ರಲ್ಲಿ. ಪತ್ರಕರ್ತ ಹೆನ್ರಿ ನ್ಯೂಮ್ಯಾನ್ ಮೆಹೋಹ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಡರ್ಟಿ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ. ಕೊನೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಬೊಮಿನೆಬಲ್ ಸ್ನೋಮೆನ್ (ಹಿಮದಲ್ಲಿನ ಕೊಳಕು ಪುರುಷರು) ಎಂದು ಕರೆದ. ಯೇತಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕಲ್ಲು, ಶಿಲೆ  ಅಥವಾ ಬಂಡೆಯ ಜಾಗ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಕರಡಿ ಎಂಬ ಪದಗಳ  ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ.

ಯೇತಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ:
ಹಿಮಾಲಯದ ವನ್ಯ ಮೃಗಗಳ ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಯೇತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ವಿವರಣೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. 21ನೇ ಶತಮಾದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಅಪರಿಚಿತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ  ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಯೇತಿಗಳ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿಗಳು ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವರು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಯೇತಿ ಒಂದು ಮಾನವ ಲಕ್ಷಣದ ಒಬ್ಬೊಂಟಿಗ. 1986ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಟೈರೋಲಿಯನ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಿ ರೈನ್ಹೋಲ್ಡ್ ಮೆಸ್ನರ್ ಎಂಬಾತ ತಾನು ಯೇತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. "ಮೈ ಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಫಾರ್ದ ಯೇತಿ" ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಯೇತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ ಯೇತಿ ಅಂದರೆ ಅಳಿವನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರು ಹಿಮಾಲಯದ ಒಂದು ಕೆಂಪುಬಣ್ಣದ ಕರಡಿ. ಇದು ನೇರವಾಗಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮೌಂಟ್ ಎವರೆಸ್ಟ್ ಶಿಖರಾರೋಹಿಗಳು 20000 ಅಡಿ ಎತ್ತದಲ್ಲಿ ಯೇತಿಗಳು ಓಡಾಡಿದ್ದು ಎನ್ನಲಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹೋದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಯೇತಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರ:
ಯೇತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ದ ಸ್ನೋಕ್ರೀಚರ್, ದ ಎಬೊಮಿನೆಬಲ್ ಸ್ನೋಮ್ಯಾನ್, ಮ್ಯಾನ್ಸ್ಟರ್ ಮುಂತಾದ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಯೇತಿ ಬಗ್ಗೆ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.
 

ಭೂಮಿ ಎಷ್ಟು ಆಳವಿದೆ ಗೊತ್ತೇ?

ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಾನವ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈವಶ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಸಮುದ್ರದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಚಂದ್ರನನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಿಲ್ಲ. ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿರಲಿ ಅದರ ಸನಿಹಕ್ಕೂ ತಲುಪಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ...

 

ಭೂಮಿಯ ಅಗಾಧ ಆಳ!
ಭೂಮಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು 6000 ಕಿ.ಮೀ.ಯಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆ. ಭೂಗರ್ಭದ ಹೊರಗಿನ ಭಾಗ ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಅಡಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು 3000 ಅಡಿ ಆಳದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವ ನಿಮರ್ಿಸಿದ ಅತಿ ಆಳದ ಬಾವಿ ಕೇವಲ 12 ಕಿ.ಮೀ. ಮಾತ್ರ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಯೊಂದರ ಸಂಬಂಧ 1994ರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ  ಕೊಲಾ ಸೂಪರ್ಡೀಪ್ ಬೋರ್ಹೋಲ್ ಅನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಳವನ್ನು ಕೊರೆಯಲು ಮಾನವನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.
ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ, ಭೂಕಂಪ ಮತ್ತಿತರ ಘಟನೆಗಳು ಕೂಡ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈನ ಸಮೀಪವೇ ಜರುಗುತ್ತವೆ. ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಕರಗಿ  ಬೆಂಕಿಯ ಉಂಡೆಯಾಗಿ ಹೊರಬರುವುದು ಕೆಲವೇ ನೂರಾರು ಕಿ.ಮೀ. ಆಳದಿಂದ. ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತಡದ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ವಜ್ರಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು 500 ಕಿ.ಮೀ. ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲಿನ ಪದರದಲ್ಲಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಳದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ  ಎನ್ನುವುದು ಇವತ್ತಿಗೂ ನಿಗೂಢ. ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕುರುಹು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೂ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೋಟ್ಯಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆದ ಭೂರಚನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಭೂಮಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಷ್ಟೇ ಶಾಖ!
ಭೂಮಿ ಸುಮಾರು 4.5 ಶತಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿತು ಎಂಬ ವಾದವಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಭೂಕೇಂದ್ರ ಸುತ್ತವೆ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಹೀಗೆ ಭೂಮಿ ರಚನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯತೇಚ್ಛ ಪ್ರಮಾಣದ  ಕಬ್ಬಿಣ ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶೇ.80ರಷ್ಟು ಕಬ್ಬಿಣವೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ, ನಿಖರವಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಈಗಲೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.  ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರು ಶೇಖರಣೆಗೊಂಡಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ.  5000 ಅಡಿ ಆಳದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಭೂಗರ್ಭ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ತಿರುಳು 1,220 ಕಿ.ಮೀ.ವ್ಯಾಸವಿದೆ. ಅದರ ಹೊರ ಮೈನಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣ ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಹೊರಮೈನಲ್ಲಿರುವ 6,230 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕರಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಹೊರ ಮೇಲ್ಮೈನಲ್ಲಿರುವಷ್ಟೇ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಭೂಮಿಯ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಶತಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಭೂಗರ್ಭದ ಉಷ್ಣಾಂಶ 100 ಡಿಗ್ರಿಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭೂಗರ್ಭ ಸದಾ ಬೆಂಕಿಉಂಡೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ದ್ರವರೂಪದ ಕಬ್ಬಣ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೈನ ವರೆಗೂ ವಿವಿಧ ಶಿಲಾಪದರಗಳು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ.


ಬಯಲಾಗದ ರಹಸ್ಯ
ಭೂಮಿಯ ಒಡಲಿನಲ್ಲಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ತಿಳಿದುಬರಬೇಕಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ಒಡಲಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಶಾಖವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಲು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭೂಗ್ರಹದ ರಚನೆಯಾದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಭೂಗರ್ಭ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಉಂಡೆಯಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆ ಸಿರುವ ಜೀವ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿನ ಕಾವು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೇ ಸೋಜಿಗ!

ಜಗತ್ತಿನ ವಿಷಕಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳು

ಹಾವು, ಚೇಳು ಮತ್ತಿತರ ವಿಷಕಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಂದು ಸಸ್ಯಗಳು ಘನಘೋರ ವಿಷವನ್ನು ಕಕ್ಕಬಲ್ಲವು. ಅಂತಹ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸಸ್ಯಗಳೂ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಕಾರಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಸಸ್ಯಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ಸರ್ಪದ ವಿಷದಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ

ಅಕೊನಿಟಂ ಸುಂದರವಾದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಹೂವಿನಿಂದ  ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಸಸ್ಯ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಗಿಡ ಮೈಗೆ ಸೋಕಿದರೂ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ನ್ಯೂರೊಟಾಕ್ಸಿನ್  (ನರಘಾತಕ ವಿಷ) ಚರ್ಮದ ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಈ ಸಸ್ಯದ ಬೇರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಕಾರಿ. ಸಸ್ಯವನ್ನು ತಿಂದರೆ, ವಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅತಿಸಾರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ 6 ತಾಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಈ ಗಿಡದ ವಿಷ ದೇಹದ ಒಳಗೆ ಸೇರಿದರೆ ಒಂದು ತಾಸಿನ ಒಳಗಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ರಕ್ತಪರಿಚಲನೆ ನಿಧಾನಗೊಂಡು  ಹೃದಯಾಘಾತ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಕೊನಿಟಂನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 250  ಜಾತಿಯ ಗಿಡಗಳಿವೆ. ವೂಲ್ಫ್ಸ್ ಬೇನ್, ಡೆವಿಲ್ಸ್ ಹೆಲ್ಮೆಟ್, ಬ್ಲೂ ರಾಕೆಟ್ ಮುಂತಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟದ ತುಪ್ಪಲು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇವು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೋಳಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಈ  ಸಸ್ಯದ ಎಲೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ವೂಲ್ಫ್ಸ್ ಬೇನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಮೈಯನ್ನೇ ಸುಡುವ ಗಿಡ

 ಜೈಂಟ್ ಹೊಗ್ವೀಡ್ ಗಿಡವನ್ನು ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಮುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಆಸಿಡ್ ಎರಚಿಕೊಂಡತೆ.
 ಈ ಸಸ್ಯದ ಹೀಣು ಮೈಗೆ ತಾಗಿದರೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಸುಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಚರ್ಮ ಕೆಂಪುಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗಿಡವನ್ನು ಸುಡುವುದು ಕೂಡ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಸುಟ್ಟ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಹುದು.  ಈ ಗಿಡ ಬಿಡುವ ಬಿಳಿಯ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಲೆಂದು ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಕಣ್ಣೇ ಕುರುಡಾಗಬಹುದು. 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವಾಗ ಅವುಗಳ ಜತೆ ಜೈಂಟ್ ಹೊಗ್ವೀಡ್ ಗಿಡಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ಯುರೋಪಿನ ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಇದರ ರಾಕ್ಷಸ ಸಂತತಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಗಿಡ 7ರಿಂದ 18 ಅಡಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲದು. ಈ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಈ ಗಿಡವನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಪಲ್ ಆಫ್ ಡೆತ್

ಮ್ಯಾಂಚಿನೇಲ್ ಟ್ರೀ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸೇಬು ಹಣ್ಣಿನಂಥ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಹಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದರೆ ಸಾವು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಮರದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಆಪಲ್ ಆಫ್ ಡೆತ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಮರದ ಹೀಣು ಮೈ ಮೇಲೆ ಗುಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಏಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಸ್ಯದ ರಸಗಳು ಕಾರಿಗೆ ಬಳಿದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ  ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವತರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. 

ಈ ಬೀಜವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಡಿ:

ಕಾಸ್ಟರ್ ಆಯ್ಲ್ ಪ್ಲಾಂಟ್ ಗಿಡದ ಬೀಜಗಲೂ ಔಷಧ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ವಿಷಕಾರಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನುಂಗಿದರೆ ಏನೂ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ,  ಜಗೆದರೆ ಅಥವಾ 5 ಬೀಜಗಳನ್ನು ನುಂಗಿದರೆ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಸಸ್ಯ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬೀಜ ಶೇ.40ರಷ್ಟು ಎಣ್ಣೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಔಷಧವಾಗಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.